BeN GeLDiM VoL BiLMeM KaÇ ..!

Ahh bloğum

Seni uzun zamandır ihmal ediyorum biliyorum..

Ama herşey öyle üstüste geliyor ki.. Bırak oturup şuraya yazmak için vakti , bir anda başımı kaşıyacak vakti muma aradığım oluyor....

Yazamadığım zamanlarda ne mi oldu ??

* Minnak prensesim , dünyalar güzeli fıstığım büyüdü mü büyüyecek mi derken 5 Ekim'de 1 yaşına girdi..

*Uzun uzun kitap okumaya vakit yaratmaya çalışıp uykusuz gecelerin sabahında yataktan kızımın mıkırdanmalarıyla fırladım..

*Evlendikten sonra aldığım 10 kg 'ın üzerine hamile kalınca bir 33 de ordan ekledim üzerine ve üç haneli rakamları gördüm... Hatta 111 i görünce kalp krizi geçirecektim :)))

*Sevgili kaynanam öyle bir laf söyledi ki ( laf aramızda hayatımda hiç öyle bir betimleme duymadım da görmedim de ) Acilen diyete başladım ve şu an hamilelik ve sonrasında aldığım 33 kiloyu vermiş bulunmaktayım :)))) Yaşasın inattt !!!

*Kalan 10 -12 kg da yakında bu inatla gidecek inşalahh

* Evime yerleştim...

* Ve hayatıma babamsız kaldığım yerden devam etmeye çalışıyorum :(

Şimdilik bu kadar 

Yakın zamanda görüşmek dileğiyle

Öpüldünüz 

Rüyayla

GöZüMe aYRıLıK KaÇTı

Kırgınlıklarınızı, acılarınızı, sızılarınızı, mutluluklarınızı kısacası içinizdekileri paylaştığınız insanların sebepsizce hayatınızdan çıktığı oldu mu hiç ?

Son bir defa konuşmak istediniz mi ? Sesini duymak? En azından tüm bunların sebebini sormak... Telefonun diğer ucundaki tanıdığınızı sandığınız insanın o soğuk sesini duyduğunuzda yeniden yıkıldınız mı?..

Binlerce keşke sıralandı mı ardı ardına ? İsyan ettiniz mi ? Elinizin altında ne varsa fırlatıp attınız mı ortalığa ? Kırıp döktünüz mü ? Sonra öfke krizlerine girip küfrettiniz mi ardından gözyaşları içinde ?

Çıkarları için yanınızda olduğunu anlayıp dağıldınız mı ? Ve binlerce soru işareti içinde, yüreğinizin bir köşesinde hala o insanı koruma çabasına girdiniz mi ? Hiç hak etmediğini bile bile...

Giderken ardında bıraktığının daha beter yıkılacağını bile bile çıkıp gidenler oldu hayatımdan ve içlerinden en çok birisi parçaladı güven’e olan inancımı... 20 senelik dostluğun bile bir kalemde silinebileceğini, kanka kelimesinden nasıl nefret edileceğini ve gözünde değerim olmadığını gösterdi O kız bana...

(O kız diyorum çünkü artık sadece resimlerde ve hatıralarda –tüm bunlar olmadan önceki haliyle- yaşıyor benim için... )

Bu gece nerden geldiyse son görüştüğümüz gün geldi aklıma...

O kız ‘ a;

Sen unutmuşsundur belki de 20 yılın hatırını ben bir gün bile unutmadım ( Her şeye rağmen... )

O son gün -bilmiyorum ama içime doğmuş sanırım- kokunu çektim içime senden ayrı kalacağım günlerde yetecek kadar... Ama yetmedi...

Şimdi sigaramın dumanına sarılıyo senli düşüncelerim, her nefeste doluyor içime, Sen süzülürken yanağımdan...

Hayır ! Ağlamıyorum... Gözüme ayrılık kaçtı işte..