MiM - AkLıMa iLK GeLeN CüMLeLeR

Aysema öğretmenim mimlemiş beni..
Aklına gelenleri yaz diye..


Saat bilmem kaçç
Saymaktan yoruldum...

Yoruldum.. Yaşanmışlıklarımı zihnimde saklamaktan..
Sakladıklarımı ufacık birşeylerin hatırlatmasından..
Mesela pazar günleri..
Pazar günleri dedim de hep ertelenmiş zamanlardır pazar günleri benim için..
Evet çok erteledim ben.. Özellikle de pazar günleri..
Herşeyi erteledim..
"Ertelemesydim eğer son bi defa da olsa görebiliecektim" cümlesi yankılanır pazar günleri zihnimde..
Neden diyeceksiniz;

Dedem de bir pazar günü öldü.. Benim ertelemem yüzünden ben son bir defa göremedim onu.. "Sabah kahvaltısından sonra işlerimi halledip giderim" dediğim için..
ve ben geç kaldım..

Asla geri gelmez biliyorum ve "bundan sonra kime olursa olsun ne olursa olsun ertelemek istemiyorum hayatı, söyleyeceklerimi söylemek istiyorum, sonradan keşkeler denizinde boğulmamak için.. "desem de.. Her pazar geldiğinde ertelemeye devam ediyorum..
Bir sürü keşkeler biriktiriyorum yaşama dair..


PS: Karamsar bir yazı olsun istememiştim.. Öylesine uzun süre baktım ekrana.. Yaz dediğinde de yazılmıyor ki :) Sonra iş bankası maximiles reklamı aldı götürdü beni.. Anılar kovaladı sonra birbirini...

Neyse gelelim en güzel kısmına topu kime atsam, kime ?

Esrik,
Beyaz Mendil,
Kişisel depresyon Anları
ve Elif..den

diyorum.. hadi bakalım sıra sizde...