İnsanın içi sıkılır bazen...
Gögüs kafesinin içinde fırtınalar kopar...
En ücra köşelerini sarıverir apansız bir sızı...
Unutmaya yüz tutmuş, kabuk bağlamış yaralar yine kanamaya başlar...
Ama;
Her defasında sadece bir yer acır..
Sadece bir yer.....
Yüreğin...
