....
-Bilmem sanki bişeylere kırgınsın ?
-Onu da nerden çıkardın ?
-Peki neden gülmüyor gözlerin ?
-...!
Sonrasında sustum.. Birşeyler söylemesini istemedim.. Oysa gözlerime bakıyordu söylemem için.. Beni daha yeni tanıyor olmasına rağmen biliyordu sanki benim suskunluklarımın hiç hayra alamet olmadığını.. Konuyu değiştirmek istedi ama sustuğumu görünce vazgeçti.. Sessizce yol çizgilerini izledik beraber.. "ders harici konuşmamak lazım" dedim içimden...
Sonra kafamdakileri dağıtmak için derse geri döndüm.. Herşeye sıfırdan başlarcasına susmadan anlattım yapması gerekenleri, karşısına çıkabilecek olan sorunlar karşısında ne tepki vermesi gerektiğini, kazalardan en az hasarla nasıl çıkabileceğini... ve daha bir sürü şey... Sonra saatin geçmesi için dua ettim bir daha aynı konu açılmasın diye..
Kendime bile söyleyemezken bir başkasına söylemek ....
Sustum..
Suskunluğumu dinliyorum..
