Ne KaDaR Da uZuN ZaMaN oLDu

Uzun zamandır vakit ayıramıyorum çoğu şeye....

2 haftadan fazla olmuş buraya yazmayalı mesela...

1 günde bitecek kitaplar haftalarca elimde gezer olmuş....

Uyku - uykusuzluk birbirine karışmış...

Ne kadar tek başınaymışım onu anladım...

Ne ZaMaNDıR...

Uzun zamandır kendimi dışarı atmadığımı farkettim bugün...

Gezdimm..
Gezdimmm...
Gezdimmmm..

Sonra yalnız gezmeyi özlediğimin farkına vardım.. 



Sahi yaa ne zamandır kendime bu kadar vakit ayırmamıştım ki ben ? 
Ne zamandır uzun uzun kendimi dinlemiştim ?
Ne zamandır sokakta yediğim simit'in kokusunu  derin derin içime çekmiştim ?
Ne zamandır üşüyen ellerimi bir bardak kahveyle ısıtmıştım ?

Hatırlayamadım...

Yıllar olmuş sanki...

uZuN BiR aRaDaN SoNRa

Uzun zamandır yazamıyorum..

Aslında o kadar çok şey birikti ki...

Bu kaybolduğum dönemde öteki evimizin bahçesine attım kendimi.. Domateslerim , salatalıklarım, biberlerim hepsi o kadar güzel oldular ki :)

Sabahları erkenden kalkıp bahçeyi sulamak, o mis gibi toprak kokusunu içime çekmek, bahçede büyüttüğüm sebzeleri taze taze kopartıp yemek, geceleri nargileyi yakıp dumanında DüŞ aLMaK, yıldızların altında uyumak bana öyle iyi geldi ki...

İçsel huzursuzluklarımı kısa bir süre de olsa kafamdan attım..

Yani sanırım ...