ÖğReNDiM Ki Vol 1

Öğrendim ki;

* Bilmediğim o kadar çok şey var ki..

* Mutluluk bazen sadece dudaklarım arasından dökülen bir kaç kelimeymiş..

*Güvenmek yıllar alıyor, ama yerle bir etmek bir kaç dakikaymış..

*Yatmadan önce içilenbir kaç kadehin verdiği huzuru başka hiç bir şey veremezmiş..

*Bir gülümsemeyle, kırık bir kalp bile alınabilirmiş.. Ne kadar taş kalpli olsa da..

*Vazgeçmek için çok erken, yeniden başlamak için çok geçmiş..

*Her problemin çözümü, problemde saklıymış.. Onu bulmak için bilge olmak gerekiyormuş !

*Bir yüreğin acısını, başka bir yürekte yaşayabiliyormuş..

*Her yeni gün yeni şeyleri öğrenmek zorunda bırakıyormuş..

SeSSiZ ÇığLıKLaR Vol 1

Bir varmış bir yokmuş diye başlardı ya anlattığın masallar... Hani hep mutlu sonlarla biter, gökten 3 elma düşerdi... Dinlerken güzel hayaller arasında uykuya dalardım...

Bana yalan söyledin Anne!... Masalların hiç birisi mutlu bitmiyor!

Beni yeniden doğur anne!

Kimsenin parmak izi tenimde kalmasın...

Kimsenin yüreğinde parmak izime rastlanmasın...

Kırgınlıklarımı, özlemlerimi, sızılarımı bir kalemde silip

yeniden başlayayım her şeye...

Kendi masalımı yazayım anne!

Ama bu defa ne olur aşılmaz duvarlar örme...

Bırak düşeyim, kanasın dizlerim...

Korkma şimdiki kadar acımaz canım o zaman!

Camdan izletme bana dünyayı anne!

Kıskanmayayım sokakta oynayan çocukları...

Bırak çıkayım dışarıya!

Kırarlar diye korktuğun bütün oyuncaklarımı paylaşayım

sokaktaki çocuklarla...

Paylaşmanın zevkini tadayım anne!

Küfredeyim sokak çocukları gibi,

Üstüm başım kir pas içinde geleyim eve,

Temizlerken kızıp bağırma bana anne!

Yemek yerken ağzıma tıkma,

Bırak senin istediklerini değil,

Benim istediklerimi,

İstediğim kadar yiyeyim anne!

Mesela Melike’lerin bahçedeki erikleri daha yeşilken

tuza banıp yiyeyim...

Bırak ağırsın karnım anne!

Balkondan değil de, ağaca çıkarak toplayayım incirleri...

Düşeyim hatta ağaçtan!

Çürük içinde kalsın her yerim...

Bırak bu defa o rugan ayakkabılar yerine,

Filiz’in lastik ayakkabılarını giyeyim...

Bahçede çamurlarla oynayayım, çimenlerde yuvarlanayım...

Bulduğum kimsesiz köpekleri, kedileri evlat edineyim...

Kızma bana anne!

Balkonda kardan adam olmaz anne!

Bırak sokakta buz kessin ellerim,

iliklerime kadar donarken o kadar çok eğleneyim ki

mutluluktan içim ısınsın anne!

Bırak yağmurda dolaşayım anne!

Şimdiki gibi yüreğime yağıp gözlerimden akmasın o yağmurlar

Üstüm ıslansın sadece...

Bu defa kumaştan bebekler dik bana anne!

Yemek yapmayı öğret!

Odamı toplama cezası ver!

Her şeyi sen yapma bu defa anne!

Bu defa koruma beni anne!

Yapma...!

Kırılsın kolum kanadım...

Dizlerim kanasın...

Hastalanayım...

Pislensin üstüm...

Bitleneyim hatta!

Ama ne olursun bu defa bırak beni anne!

Büyümeyi öğreneyim...

Anılarımla başa çıkmasını öğreneyim...

Beni yeniden doğur anne!

Bu defa ;

Sessiz çığlıklar kalmasın yüreğimde...