
Bu akşam T. ilköğretim ve iş okulu öğrencilerinin hazırladığı yıl sonu programına katıldım..
Bilmeyenleriniz vardır belki;
Orta düzeyde zihinsel yetersizliğe sahip , özel eğitime ihtiyaç duyan çocuklar bu okullarda seviyelerine uygun eğitim görüyorlar.. Kendi ihtiyaçlarını giderebilmeyi , okumayı, becerilerini , ilgi ve yeteneklerini geliştirebilmeyi öğreniyorlar.. Seviyelerine uygun yapabilecekleri bir iş ve mesleğin becerilerini kazanıyorlar bu okulda...
Özellikle yürüme güçlüğü çeken bir öğrenci öğretmenlerinin eşliğinde sahneye gelip, sandalyeye oturduğunda tutamadım kendimi.. Öyle heyecanlıydı ki.. Derin bir nefes aldı öğretmeninin elini sıkıca tuttu bir an gözgöze geldik.. Baktı ve başladı okumaya ;
KUŞLARLAKuşlar uçar,
Ben koşarım.
Onların kanatları var,
Benim kanadım kollarım.
Kuşlar kanadını çırpar,
Ben de kolumu sallarım.
Uçun kuşlar, uçun kuşlar,
Hepinizle yarışım var.Tevfik FİKRET
Bu şiiri okurken öyle bir kaldırdı ki kollarını.. Gözlerinin içi parlıyordu, sanki o sözleri söylerken aynı anda uçuyordu.. Gözlerimden sızan damlalara hakim olamadım..
Tekrar baktı yüzüme gülümsedim...
Eve geldim ama hala etkisindeyim..
O kadar hayat dolular ki.. O kadar sıkı tutunmuşlar ki yaşama..
Tekrar baktı yüzüme gülümsedim...
Eve geldim ama hala etkisindeyim..
O kadar hayat dolular ki.. O kadar sıkı tutunmuşlar ki yaşama..
6 yorum:
ne güzel insana bunları hissettirebilmeleri...güçleriyle bizleri utandırabilmeleri..
etkisinden hiç kurtulma onun..ve umarım çoğumuzu etkilesinler.unutmayalım.
Bizde gelecegin engellileri olabılırız..Onlara tüm kalbimle
selam yolluyorum..
Ay kopuğu;
O kadar güçlüler ki :) Umarım hepimiz onlar gibi tutunabiliriz hayata ..
Karakutu;
Umarım canım.. Umarım etkilerler ve onlar kadar saf gülücüklerimiz, sevinçlerimiz olur bizimde :)
Elif..den;
Olabiliriz tabii ki.. Ne olacağımız belli bile değil..
Yorum Gönder