2013 ün ilk günü kısa kısa

*Boşluk anlarımdan birini yakalayan yiğenimin güne damgasını vuran telefon şakası hariç Yeni yılın ilk günü aslında öyle pek aksiyonlu falan geçmedi...

*Yine hastaneye gittik... Bu defa fazla sessizdi hatta ıssızdı...

Yollar bile ıssızdı... Yılbaşının ilk gününü büyük bir çoğunluk uyuyarak geçirdi sanırım...

Garip bir sessizlik hakim şehre...

*Onun haricinde  biletime amorti çıktı..

2013 yılı içinde ikramiyeyi ben alacağım ama :)
(Bknz Çekim yasası... Birazdan hadise gibi bana gell bana gell demezsem iyidir .. :)

*Yarın Hobbit'e gidiyorum ( Sonunda )

Veee yarın ışın tedavisinin son günüüüü !!!

öZeT

* Bugün sürücü kursundaydım.. Ufak bir karışıklık söz konusu olduğu için apar topar gitmek zorunda kaldım.. Aynı gün içinde 3 araç değiştirdim..

Modifiyeli araçla direksiyon dersi verilir mi ??

 Modifiyeli ve hatta turuncu renkli bir araçla ders verdim.. Egzoz sesi bitirdi resmen beni...  Ama değmeyin kursiyerimin keyfine :)

* Açmayan gardenyam meğerse balkondaki o soğuk hava dalgasından muzdaripmiş.. İçeri aldım misler gibi kokan çiçekler açtı...

*Yine yağmur yağıyor...

*Babamın ışın tedavisi 8 gün daha uzatıldı.. Bu cuma bitecek diye sevinyorduk oysa...

KıSa KıSa

*Saçlarımı kestirdim bugün...
1 karış gitti sanırım..
Aldırdım tüm kırıklarımı... Can kırıklarım duruyor...

*Swatch saatimin kordon meselesi ciddi bir krize dönüştü.. Koskoca firmada saatin kayışı yok nasıl iş bu yahu....  1 ay olacak bir kayış bulup takamadılar... Zaman kavramımı yitirmek üzereyim...

*Arkadaşlarım geldi bugün İstanbul'dan... Özlemişim uzun uzun sohbetleri..
Uzaklıklardan yorulmuşum , Asiyeyle kahkahalar atarken anladım...

*Gardenyam küstü... Açmıyor... Bu konuda bilgisi olan ?

*Dün Aşure yaptım... Bu hızla yersem yakında patlayacağım :) Kilo aldırmayan tatlılar icat etsinler....

*Yarın yine Pazartesi ve yine hastane günleri başlıyor... Şu ışın tedavisinin bitmesini istiyorum...

Larenks CA iMiŞ..

Bugün yine hastanedeydik.. Işın tedavisine başladılar babam için...

Daha önce yazmadım hiç bu konuda.. Yazarken sanki tekrardan yaşanacakmış gibi geldi hep.. Bilmem belki de anlatınca daha iyi olur...


Ağustos ayının başlarıydı.. Babamın boğazında bir yumru şeklinde şişlik oluştu. Önce hastaneye gittiğimizde sinüzitten olduğunu söyleyip antibiyotikle eve yolladılar bizi..

Ama gün geçtikçe şişlik artmaya , yutma güçlüğü , ses kısıklığı , ateş, titreme ve hatta uyku yaptı. İlaçları bitirmeden hastaneye gittik tekrar. Gelişmiş bir tetkik yapılması için Üniversite hastanesine yolladılar bizi..
( Siz siz olun tek bir hastaneyle kalmayın )

İşte başımdan aşağı  kaynar sular döküldüğü zaman o zamandı...

KANSER...

Babam gırtlak kanseriydi...


Önce kabullenmedim. Tüm tetkikler yapılana kadar bir yaprak gibi ordan oraya savruldum.

Büyük ihtimal dese de doktor inanmadım...- Yok dedim Babam iyi yanlış teşhis koydular. Hem kanser böyle olmaz ki babam çok sağlıklı...

Oysa ki ben değil onlar kazanmıştı. Tüm çırpınmalarıma rağmen PET Çekiminden sonra babamın gerçekten de gırtlak kanseri olduğu  Larenks CA  ve acil cerrahi müdahale  Total Larenjektomi  gerektiği anlaşıldı ve 1 hafta içinde ameliyata aldılar...

Ayın 28 iydi... 28 AĞUSTOS...

Kabus gibi bir 10 saat geçirdim... Doktorlar ameliyat kapısında durmama izin vermediler.. Akrabalarım alıp eve getirdi..

Hayatımda hiç bu kadar ağladığımı hatırlamıyorum.. Zaten genelde sinirimden ağlamışımdır şimdiye kadar.. Bir de sindiremediğimde....Ama bu defa çok farklıydı.. Kaybetme korkusundan da çok öte bir şeydi o gözyaşlarıyla içimden dökülenler...  İçimin acısına çare olmuyordu hiç bir şey...

Gözümden süzülen damlaların ıslattığı yastığa kıvrılmış , ıslak bir kedi yavrusu gibiydim... Saatler geçmedi o gün..

Duvarlar üstüme üstüme geldi daha fazla evde duramayınca hastanede aldım soluğu ve babamın ameliyattan çıktığı an derin bir nefes aldım... Sildim gözümün yaşını ve gözyaşları orda kaldı..

İlk 1 hafta her şey çok zordu..

Kan görmeye dayanamayan ben tamamen değiştim... "Acaba" dediğim şeyleri tam bir soğuk kanlılıkla hallettim. Ama sanırım insan bu dönemde bir süper kahraman edasında dünyayı kurtaracak gücü buluyor kendinde...

2 hafta keyfim daha da yerine gelmeye başladı. "Bu kadar çabuk iyileşen bir hastayı daha fazla burda tutmayalım.  Eve göndericez sizi " cümlesini duyduktan sonra tabi...

Prosedürler vs halledildiğinde Eylül ün 12 siydi... Evimize sağ sağlim geldik...


Ama bitmedi tabi ki...

Pataloji sonuçları bayağı uğraştırdı beni. Haftanın her günü bıkmadan aradım peşinde koşturdum yine de çabuk çıkmadı sonuçlar...( Gittiğimiz yerde doktor açıkları varmış ) 2 ay sonunda sonuçları aldım. Lenf bezleri temiz çıkmış. Gırtlağın adem elması kıkırdağında ufak bir tutulum görülmüş. Işın tedavisi verildi.

Neyse ki yolu yarıladık. Bu günden itibaren aralığın 21 ine kadar hafta içi her gün ışın tedavisine gidicez..

Umarım yolun kalan kısmı sorunsuz sıkıntısız geçer ve babacım bundan sonra sağlıklı sıhhatli olur... Gerçi ses telleri alındığı için şu an konuşamıyor. Ve konuşma eğitimi de olması gerekiyor ama bakalım bunlardan sonra kafa yorarız artık ona da....

*Resimler Alıntıdır...