14 Ekim 2009 Çarşamba

KaRMaKaRıŞıK BiRKaÇ GüN

Son günlerde çok karmaşık şeyler oluyor ya da bilmiyorum uzun süreli rutinlikten sonra olanlar bana çok karmaşık gibi geliyor galiba..

Cumartesi gününden beri İstanbul'daydık.. Bugün geri geldik.. Yarın belki yine gideceğiz..

Aslında herşeyi şöyle baştan özet geçsem iyi olacak;

Geçenlerde boyunda oluşan şişlik yüzünden doktora gitti babam.. Doktoru bir teşhis koyamadı ve biopsi yapılsın diye İstanbul'a yolladı.. Cerrahpaşa'da muayine olduk. Yarın gelin dediler.. Ertesi gün resmen kobay fareleri gibi yeni öğrencilere babamı gösterdiler.. Genel Anestezi yapılacağını ve bunun için bir kaç test yaptırmamızı söylediler. Anca bir tanesini o gün yaptırabildik ama sonuçlar için yine yarın gelin dediler.. Ertesi gün tüm o sıralara, kalabalığa inat tüm testleri bitirdik falan derken, MR çektirin demezler mi ? Onu da 3 ay sonrasına gün verdiklerinde benim sabır taşım çatladı... Bugün git yarın gel !!! Acil olsa hastane koridorlarında ! töbee töbee !!! Çıldırmamak işten değil!

Oysa burda 2-3 kan testinin sonuçlarını 2 saat sonra alabilirsiniz işte o yüzden atladığım gibi geldim buraya.. 3 ay sonrasına gün verdikleri MR'ı burda yarın çektireceğiz... Sonrasında burdaki doktorumuzla konuşup bişeyler ayarlamaya çalışacağız bakalım sonuç ne çıkacak.... Olmazsa dediğim gibi yarın yine bana İstanbul yolu gözüküyor..

Bu arada iş yerimden izin aldım fakat bu izin zoraki olduğundan olacak ki, her an kafamı gözümü yaracaklarmış hissine kapılıyorum.. Müdürüm telefon edip  iki de bir "Ne oldu baban hala ameliyat olmadı mı " diye !!! soruyor.. Sanki çocuk oyuncağıymış gibi! Yaptılar da ben ameliyat ettirmedim bir kaç gün kaçayım işten diye ! töbe töbee..  Hastalık konusunda bu kadar hassas olduğumu bilmesine rağmen bu adam neden beni sinir ediyor hala çözebilmiş değilim doğrusu...

7 Ekim 2009 Çarşamba

İNaNaMıYoRuM

Enteresanlıklarla dolu bir kaç gün yaşadım... Yoksa tesadüflerle mi demeliyim bilmiyorum..

Geçenlerde bir arkadaşımla konuşurken; bir kadının herşeyi bildiğini söyledi... "Acaba ne diyecek?" diye arkadaşımla gittim bu akşam... Az çok tahmin yürütür (Sallar) diye düşünüyordum baştan ama kadın konuşmaya başlayınca bu fikrimden tamamen vazgeçtim...

Tam 1.5 saat inanılmaz şeyler söyledi... Odamın ufak ayrıntılarına kadar anlattı... ( ki kadın beni ilk defa görüyor, sırtımdaki ben'e kadar bilmesinin mümkünatı yok... ! ) Hatta anlattıklarının bazılarını ben bile bilmiyordum eve gelip babama sorduğumda doğruluğunu onayladım.. Resmen hayatımı okudu kadın...


Biri beni çimdiklesin !!

Hala inanamıyorum !!!!



6 Ekim 2009 Salı

SeSSiZ


Hep içimden konuşuyorum son günlerde...
Sessiz harflerle..

27 Eylül 2009 Pazar

ÇıKaR iLiŞKiSi

Bir kaç zamandır elim klavyeye gitmiyor demiştim.. Bu arada o kadar çok şey oldu ki...

İnsan gün geçtikçe ders çıkartacak çok şey biriktiriyormuş..


Sanırım en büyük ders aldığım şeyse çıkar ilişkisi...

Çıkar insanlar için çok önemliymiş.. Çıkarları için yapamayacakları yokmuş... Yaptıklarını ve bu yaptıklarından sonra oluşan yıkıntıları görmezden gelip  hiç birşey olmamış gibi davranmak insanların huyu olmuş artık.. 

Burda yazdığım yazının kahramanı olan teyze kızının bu sabah yaptıkları sanırım bu konuya en büyük noktayı koydu..

Teyzemin oğlu evleniyor.. Onca olandan sonra , bunca yaşanana rağmen, havada uçuşan tehditler hiç olmamış, yaşanmamış gibi gelip davetiye verdiler..  

Oysa ki olan olayların üzerinden uzun bir zaman geçtiği varsayılırsa (1 yıl ) o zamandan bu yana kapımızı çalmayı bırakın , bir defa bile arayıp halimizi hatrımızı sormayan -Sözde- akrabalarım güler yüzle halimizi hatrımızı sordular.. Davetiyelerini verdiler.. Benim görüştüğüm uzak akrabalara da davetiye bıraktılar.. Al gülüm ver gülüm oldu yani..

Aslında söyleyecek çok bir şey yok sanırım (!)

ÇIKAR (!) denilen şeyy,  Sen nelere kadirsinnn !!!

16 Eylül 2009 Çarşamba

KaRMa-KaRıŞıK

Bu aralar pek yazı yazamıyorum, elim klavyeye gitmiyor.. İşlerimin yoğunluğu ve kalbimin yorgunluğu yüzünden..

1.5 - 2 aydır haftanın 7 günü hiç ara vermeden sürekli çalıştık..Sadece blogları okuyabildim.. Yorum bile yazamadım kimseye..  Belki de bu depresif hallerimin en büyük sebeplerinden biri de bu...

Bu aralar çoğu şey iyi gitmiyor zaten :)

Bir sürü değişiklikler oluyor ve ben hep uzaktan bakıyorum.. Aslında sadece uzaktan bakmakla kalmayıp, hayatıma burnunu sokanlara sürekli hırçın bir tavır sergiliyorum... Belki de yardım etmeye çalışıyorlar ama ne bileyim yaa öyle işte..

Karmakarışığım anlaşıldığı üzere :)

8 Eylül 2009 Salı

YaĞMuR



Kopuk bir uçurtma gibi ordan oraya savruluyor yüreğim ...

Üzerinde adres yazmayan kayıp mektuplar gibiyim...

Gri gökyüzü üstüme geliyor sanki...

Boyamak istiyorum tüm grileri !!

Yağmak isteyen ama yağmayan yağmurların ağarlığı çöküyor üstüme..

İzlerken kalın bir camın ardından bu şehri;

Gözyaşıma döküyorum yağmurları...

30 Ağustos 2009 Pazar

SıZı

İnsanın içi sıkılır bazen...

Gögüs kafesinin içinde fırtınalar kopar...

En ücra köşelerini sarıverir apansız bir sızı...

Unutmaya yüz tutmuş, kabuk bağlamış yaralar yine kanamaya başlar...

Ama;

Her defasında sadece bir yer acır..

Sadece bir yer.....

Yüreğin...

26 Ağustos 2009 Çarşamba

SoĞuK Ve MaVi


Yedek tebessümler taşıyordu kız çantasında..

Hani tanıyanlar inanmazlarsa, çıkartıp takıverecekti

Bir tanesini daha hüzünlü yüzüne...

Ödünç sözler vardı dilinde..

İade etmesi gerektiğini bildiği halde,

sırf O'na ait oldukları için bir türlü geri veremediği...

Zehirli bir yalnızlıkta boğulan benliğiyle başa çıkmaya çalışıyordu...

Soğuk ve mavi gecede...

15 Ağustos 2009 Cumartesi

GiT

Canım son günlerde öylesine sıkkın ki...

İş yerinde iyi giden hiç bir şey yok.. Haftanın 7 günü çalışmaktan kendime bakamaz oldum..

Dengesiz insanların dengesiz hareketleri , annemlerin de evde olmaması, üstüne bir de uykusuzluk iyice bunalttı..

Huysuzluklarım baş göstermeye başladı yorgunluktan...

Yeni bir iş istiyorum ama nerdeyse 1 haftadır bir CV hazırlayamadım bu kadar mı tembelleşir insan ??? Sıkıldım Artık... !

Ve Ayrıca

Evde inatla benimle Saklambaç oynayan YaLNıZLıĞıM


Sağım, Solum, Önüm Arkam SoBe !

DeFoL GiT Artık !

14 Ağustos 2009 Cuma

öYLeSiNe VoL BiLMeM KaÇ...

Hayatın bize ne getireceğini, bilinmezlerini çözmeye çalışırken,
Yarım kalan düş'lerim birer birer saklanıyor aklımın köşelerine..

Öznesi kaybolan cümlelerle boğuşmaktan ,  

Uzaktan izlemekten ,

Ve en kötüsü Özlemekten çook yoruldum...