11 Ekim 2008 Cumartesi

Yalnız (Ca) Sitem

çığlığım boğazımı kesti, kana(ya)madım

-de halindeyim acıların


Her şeye susuyorum artık

Susuzluğum dilimin ucu, kemiksiz

Ölümlerden ölüm beğendim, üzerime olmadı

Zor günler için sakladığım bir intihar vardı cebimde

Çıkarttım baktım, kurtlanmış

Sebebi var elbet bu gözyaşlarının

Anlamaya çalışmayın, anlayın

Bir ressamın tuvalinden düştüm

Hiçbir renk kurtaramadı beni

Beyazlar giymiş bir duygunun içinde,

İsmim sırdır artık



— Bir kaç ince sızım var, görüşlerinize hazırdır üstadım



Ne istediğini bilen sevdalarım olmadı hiç

Büyük kavuşmalarımda

Hep küçük özlemleri sevdim

Küçük sarılmaları

Küçük bekleyişleri

Büyüklerini sevecek kadar zaman verilmedi

Arzularıma haber saldım, gelmediler

nerede unuttum ateşli bedenimin alfabesini..?

hangi ketum dil yaladı geçti haykırışlarımı..?

Size bir sır vereceğim,

Galiba (d)üşüyorum



Pelin Onay



5 yorum:

pRncfRn dedi ki...

Ben en çok intiharın neden kurtlandığını merak ettim...

aysema dedi ki...

İyi ki kurtlanmış... Artık çöpe atılması gerekiyor değil mi?

Yaşamaya Dair

Yaşamak şakaya gelmez,
büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın
bir sincap gibi mesela,
yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden,
yani, bütün işin gücün yaşamak olacak.
Nazım Hikmet

pRncfRn dedi ki...

Evet orası farklı bir boyut ama intiharın cepte kurtlanması ilginç değil mi sence de?

Ruyayla dedi ki...

prncfrn;

Yazara sormak lazım aslında bu soruyu , ama okuduğumda benimde ilk dikkatimi çeken şey intiharın cepte kurtlanmasıydı.Pamuk prenses ve yedi cücelerdeki zehirli elma geldi aklıma..

Ruyayla dedi ki...

Aysema;
Kesinlikle atılması gerekiyor..Yaşamak , herşeye rağmen güzel çünkü :)